کاش می شد یک صبح کسی زنگ خانه هامان را بزند، بگوید: با دست پر آمده ام با لبخند، با قلب هایی آکنده از عشق از آن سوی دوست داشتن ها؛ آمده ام بمانم و هرگز نروم......